تورم؛ پاشنه آشيل پوپوليسم

از منظر اقتصادي تورم معناي كاملاً روشني دارد و در قالب معادله‌اي شناسايي و تعريف مي‌شود. بنابراين هر فردي كه علاقه‌مند به كاهش تورم باشد، بايد متغيرهاي موثر بر تورم را كاهش دهد كه مهم‌ترين آنها نقدينگي و سرعت گردش پول است، بنابراين اگر حكومتي نقدينگي و سرعت گردش پول را بيش از توليد ناخالص داخلي افزايش دهد، پيشاپيش بروز تورم را پذيرفته است. اما اقتصاد پوپوليستي توجهي به اين بديهيات علمي ندارد، از يك سو خواهان افزايش نقدينگي و تزريق دلار و ريال به جامعه است و از سوي ديگر به نحوي سرعت گردش پول را بيشتر مي‌كند و در عين حال مدعي است كه تورم هم رخ نخواهد داد و چنين نتيجه‌اي را به مردم بشارت هم مي‌دهد، اما روشن است كه جمع اهداف متضاد امكان‌پذير نيست. ما نمي‌توانيم مستقيماً به آب حرارت دهيم و در عين حال انتظار سرد شدن دماي آن را داشته باشيم، ولي پوپوليسم اين حرف‌ها را قبول ندارد، و خواستن را توانستن تعريف مي‌كند. از همين روست كه تورم؛ پاشنه آشيل پوپوليسم و خودكامگي است. چرا؟
به نظر من ساختار سياسي فعلي را در مقطع حاضر هيچ چيزي بجز تورم تهديد نمي‌كند، و غول تورم هم دير يا زود بيدار خواهد شد، بيش از آنچه كه فعلاً هست. حتي درگيري و فشار خارجي هم وقتي ثبات حكومت را به چالش مي‌كشد كه به تورم تبديل شود و به خودي خود تأثير نهايي ندارد. و اين عقيده را برمبناي تحليل مفصلی قبلاً هم بيان كرده‌ام و اكنون فقط توضيح مي‌دهم كه تورم؛ چگونه ثبات سيستم را با خدشه مواجه مي‌كند.
در نظام مستقل از ملت و وابسته به منابع نفتي كلان، زمينه براي رشد پوپوليسم فراهم مي‌شود. در اين نظام دولت خود را خدمتكار و ارايه‌دهنده خدمت به مردم معرفي مي‌كند، اما در واقع امر خود را قيم و متولي و پدر ملت ميداند و وظيفه هدايت و راهنمايي خلق را برعهده خويش مي‌داند. در چنين ساختاري مردم تابع و منفعل و بعضاً ذليل هم مي‌شوند اما در عين حال بسيار پرتوقع و ضمناً غيرمسئول مي‌شوند، چرا غيرمسئول مي‌شوند، چون قدرتي در اداره حكومت ندارند، و لذا تمام مسئوليت را به دوش حكومتي مي‌اندازند كه قبلاً تمام قدرت را به انحصار خود درآورده است. اين حكومت‌ها در عين حال سعي مي‌كنند كه خود را مردمي و همراه با آنان نشان دهند، اين همراهي در مسئوليت و مشاركت و آزادي‌هاي مدني نمي‌تواند صورت گيرد، زيرا به بي‌ثباتي حكومت منجر مي‌شود، لذا به امور مادي مردم و در درجه اول كنترل سطح قيمت‌ها و تأمين معيشت مردم محدود مي‌شود. اما كنترل سطح قيمت‌ها همچنان كه گفته شد، مبتني بر اصول علمي است كه در تناقض با ساخت پوپوليسم است به همين دليل اولين جايي كه حكومت در برابر مردم به زانو درمي‌آيد در مبارزه با تورم است. حكومت پوپوليستي براي برخورد با تورم به سياست‌هاي امنيتي و پليسي و تعزيراتي متوسل مي‌شود، اين كار در مقاطع كوتاه احتمالاً موثر است، اما بلافاصله ناكارآمد مي‌شود و تورم خفته به دليل اين برخوردها با شدت بيشتري رخ مي‌دهد يا اين كه توزيع كوپني و سهميه‌اي و... شروع مي‌شود كه بجز تورم موجب فساد هم مي‌شود و كيفيت كالاها هم به سرعت كاهش مي‌يابد و بگير و ببند فروشندگان هم نمك ديگري است كه بر زخم جامعه پاشيده مي‌شود، و چون اوضاع به بن‌بست مي‌رسد، شكاف درون ساختار حاكميت اجتناب‌ناپذير است. و در اين شرايط شكل‌گيري و اصلاح ساختار سياسي يا فروپاشي آن به شرايط مخالفان و منتقدان و نيز اوضاع ارزي و شرايط بين‌المللي مربوط مي‌شود كه خارج از بحث كنوني است.
فراموش نكنيم كه اين نحوه برخورد با گراني و تورم با فلك كردن بازاري‌ها قبل از انقلاب مشروطه و نيز سياست‌هاي شاه در سال‌هاي 1355 به بعد در مبارزه با گران‌فروشي و نيز سياست‌هاي تثبيت از سال 1373 به بعد، هر كدام موجب تحولي جديد در جامعه شد و اكنون نيز در آستانه چنين تحولي هستيم، اما آنچه كه كماكان ما را در جاي اول خود قرار داده است و چون اسب عصاري دور خود مي‌گرديم، بي‌توجهي به منبع مالي كلان ومستقل از ملت دولت -نفت- است كه موجب حيات و رشد دوباره پوپوليسم در اين كشور مي‌شود. و تا وقتي كه اين عامل پوپوليسم خنثي نشود، همچنان در بر همين پاشنه خواهد گرديد.

Posted on October 4, 2006 04:35 PM |

Comments

كدام حكومتي ودر چه شرايطي ممكن است كه خود را از درآمد نفت محروم كند وآنرا به مردم بدهد و بعد بصورت ماليات مخارج اش را تامين كند؟اين را چند جاي ديگر هم گفتيد لطفا اين را بيشتر شرح دهيد كه چطور ميشود اين كار را كرد . همه ميدانيم كه پول نفت مارا در اين صد ساله بيچاره كرده است و همه هم ميگوييم اي كاش از اول نبود ولي علي الظاهر دومين منابع گاز دنيا هم باز دراين خاك مصيبت كشيده است بنابراين رشته سر دراز دارد با چه ساختاري ميشود پول اين منابع را از چنگ دولت در آورد نكند ميگوييد هر ماه پولش را بياورند در خانه بدهند ميدانيد كه اين نميشود چون هم بقول خودتان تورم زاست هم پوپوليستي .لطفا بع عنوان يك متفكر جناح چپ راه حلي غير كاپيتاليستي ارايه دهيد
عبدی:این راه حل پوپولیستی نیست اگر بود دیگران زودتر از ما آن را پیشنهاد واجرا می کردند.این کار برای خشکاندن زمینه پوپولیسم است.ضمنا کاپیتالیستی هم نیست چون مردم در اصلی ترین درآمد کشور سهمی مساوی پیدا می کنند.قرار هم نیست دولت مستقر آن را بپذیرد.مگر دولتها دموکراسی را می پذیرند که شعار آنرا می دهیم؟بنا بر این قبل از هر چیز باید منطق قضیه را بپذیریم.سپس راه حل اجرای آن را دنبال کنیم.

نگرانی از تورم انفجاری!

آفتاب:‌ دومین بودجه کابینه نهم در حالی در مجلس هفتم البته با تاخیر در حال بررسی است که آگاهان همچنان نسبت به اثرات سوء این بودجه بر اقتصاد کشور هشدار می‌دهند. مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام در همین راستا و بنابر وظیفه‌ای که از سوی رهبری معظم انقلاب اسلامی به منظور تطبیق بودجه سالیانه دولت با برنامه‌های توسعه‌ای و سند چشم‌انداز 20 ساله بر عهده این نهاد (مجمع تشخیص) گذاشته شده است، به پژوهش جامعی در این خصوص دست زده است. این پژوهش کارشناسی صریح و مستند که فراتر از سطح مجادلات نازل سیاسی صورت گرفته نشان می‌دهد که سیاست‌های اعمال شده در تدوین بودجه 86 عملاً با رویکردها، دستورات و آرمان‌های برنامه چهارم توسعه و سند چشم‌انداز اختلاف دارد.

مجموعه ابتذال و فحشا در جامعه

---

مجموعه ابتذال و فحشا در جامعه ، مجموعه اي بسيار تكان دهنده از واقعيت هاي ناگفته ايست كه در جامعه ما در جريان است و هر روز اتفاق ميفتد . اين مجموعه شامل 4 سي دي ميباشد :
-----------
ابتذال در سينماي ايران .. 1 CD
مستندي ديدني و باور نكردني در پيرامون مسئله ابتذال در سينماي ايران
مجموعه اي از خفن ترين لحظه هاي فيلمهاي سينمايي ---> رقص- بد حجابي - ترويج روابط مبتذل - تماس هاي فيزيكي نا مشروع و ... درسينماي ايران
-----------
ويران كننده خاموش .. 1 CD
ویران کننده خاموش مجموعه پارتي هاي گرفته شده توسط باشگاه خبرنگاران جوان
ویران کننده خاموش مجموعه تصاوير گرفته شده توسط باشگاه خبرنگاران جوان مصاحبه با دختراني كه در پارتي شركت كردند مصاحبه با پسراني كه ...... مصرف ميكنند و .....
---------
مستند فقر و فحشا : 2 CD
فقر و فحشا . جنجالي ترين فيلم مستند تاريخ سينماي ايران به كارگردانيه كارگردان فيلم اخراجي ها
بدون شك فيلم مستند فقر و فحشا را ميتوان جنجالي ترين و بحث برانگيزترين فيلم مستند تاريخ سينماي ايران دانست

اين فيلم مستند كاري است از مسعود ده نمكي ( كارگردان فيلم زيباي اخراجي ها ) كه فقر و در پي آن فحشا را در جامعه ما به تصوير ميكشد .

"فقر و فحشا" فیلمی تکان دهنده از ابعاد گسترده فقر و فحشا در ایران امروز است. در این فیلم کارگردان با مصاحبه کردن با دختران جوان و زنانی که به خاطر فقر و بیکاری و برای امرار معاش دست به تن فروشی زده اند سعی میکند این معزل اجتماعی را نقد و بررسی کند.

سفرهای دختران ایرانی به کشورهای عربی - تقسیم ناعادلانه ثروت در کشور و کمبود مدیران شایسته در پستهای حکومتی بخشی از مطالبی است که در این فیلم بازگو میشود ، همچنين موضوعات ديگري كه در اين فيلم بازگو ميگردد ، خودفروشي زنان شوهردار ، تبديل شدن فحشا به يك شغل ، تجارت دختران ، خودفروشي براي نون شب و خرج تحصيل و ...

در اين فيلم براي اولين بار با دختران جواني كه براي خود فروشي به دوبي رفته اند مصاحبه ميشود و آنها ناگفته هاي تكان دهنده اي از زندگي خود را در جلوي دوربين بازگو ميكنند ...