برابري ديه زن و مرد = نه خسته به همه ي دوستان

خبري ديدم كه بسي مايه ي خشنودي مدافعان حقوق برابر زن و مرد است .
گويا مخالفت افراد انساندوست عرصه را چنان تنگ كرده كه كت و شلوار جديدي بر تن قوانين الله كرده اند كه در روزگار فعلي همچون ديگر انسانها "انسانگونه" جلوه كند وبالاخره اوضاع جامعه عليرغم مخالفت روحانيون (حداقل روحانيون اين كلوب) چنان تغيير كرده كه ديه مرد و زن برابر شده  هر چند كه به گفته ي شوراي نگهبان كاري نه تنها مطابق با شرع نيست كه صريحا" خلاف شرع نيز مي باشد . اما خوشبختانه فهميده اند كه ديگر مصلت نظام در راستاي شرع محقق نمي باشد

دو هفته از دستگیری خانم هاله‌ اسفندیاری توسط مأموران امنیتی رژیم می‌‌گذرد. آن‌چه که روشن است ایشان ق

موج اعتراض و مبارزه دانشگاه های ایران را فرا می گیرد

دانشگاه های بوعلی همدان، پلی تکنیک و علامه همچنان عرصه اصلی مبارزه دانشجویان با سیاست های سرکوب گرانه حکومت در قبال دانشجویان است.

دانشجویان دانشگاه بوعلی در همدان در اعتراض به کارشکنی های مسئولین دانشگاه در انتخابات انجمن دانشجویی این دانشگاه روز چهارشنبه دوم خرداد اعتصاب غذا کردند.

جمعی از دانشجویان پلی تکنیک در اعتراض به برخورد های سرکوبگرانه مسئولین دانشگاه امروز در مقابل نهار خوری اساتید این دانشگاه تجمع کردند. دانشجویان که عکس همکلاسی های بازداشت شده خود را در دست داشتند، در باره وضعیت این دانشجویان با اساتید و هیئت علمی دانشگاه صحبت کردند و اساتید هم قول همکاری و پی گیری وضعیت دانشجویان زندانی را دادند. این در حالی ست که خود اعضای هیئت علمی و اساتید این دانشگاه نمی توانند به راحتی با رهایی رئیس دانشگاه ملاقات کنند.
دانشجویان دانشگاه علامه هم امروز به اعتراضات خود ادامه دادند. دانشجویان که دیروز از جمله مطالبات خود را لغو احکام کمیته های انضباطی و آزادی دانشجویان دستگیر شده اعلام کرده بودند، امروز برای پی گیری مطالبات خود اقدام به برپایی تجمع اعتراضی کردند و در نامه ایی به شریعتی رئیس دانشگاه خواهان برکناری فتحی مسئول حراست این دانشگاه شدند. گفتنی است حراست دانشگاه علامه به کمک نیروهایی که از خارج دانشگاه آمده بودند هنگام برگزاری انتخابات انجمن دانشجویی به دانشجویان در محل رای گیری حمله کرده است.
دانشجویان دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه نیز در اعتراض به نامشخص بودن وضعیت همکلاسی خود سعید ایزدبخش که چند روز پیش دستگیر شده است تجمع اعتراضی برپا کردند و از ملکیان رئیس دانشکده جواب خواستند، ملکیان هم قول داد مسئله را پی گیری کند.
دانشجویان به خوبی می دانند برای رسیدن به مطالبات به حقشان به جز اعتراض پی گیر، متحد و گسترده راهی وجود ندارد و این اتحاد و گستردگی باید درهمه اعتراضات دانشجویی وجود داشته باشد. دانشجویان اعلام می کنند توپ تانک بسیجی و حراست دیگر اثر ندارد، و این یعنی عزم و اراده دانشجویان برای ادامه مبارزاتشان تا رسیدن به خواسته های به حقشان.
سازمان جوانان کمونیست از همه دانشجویان می خواهد در حمایت از دانشجویان علامه و پلی تکنیک و بوعلی کلاس های درس را تعطیل کنند، اعتراضات دانشجویی را سراسری کنند و خواهان آزادی همکلاسی های زندانی خود و برچیده شدن کمیته های انضباطی به عنوان ابزار اعمال این سرکوب ها، از محیط دانشگاه ها شوند. امروز خواست برچیده شدن کمیته های انضباطی و حراست و همه نهاد های شبه نظامی سرکوب گر از محیط دانشگاهی خواستی محوری و برای به دست آوردن آزادی های هر چه بیشتر در دانشگاه ها الزامی است. با وجود حضور چنین نهادهایی در دانشگاه ها وجود آزادی و فعالیت آزادانه در دانشگاه ها میسر نیست.

سرکوب٬ رژیم اسلامی٬ محدودیت ها و امکانات

رژیم اسلامی٬ در منطقه و در اوضاع جهانی در مقابل سیاست های دولت آمریکا و هم دستانش دست بالا پیدا کرده است. شکست رسمی سیاست های دولت آمریکا در خاورمیانه٬ اوضاع عراق٬ افغانستان٬ حماس در لبنان و حزب الله در فلسطین و کل شرایط مطلوبی که به همت سیاست های ارتجاعی دولت آمریکا بوجود آمده است٬ درستی پیش بینی های ما را هم نشان میدهد. ما گفته بودیم که این سیاست دولت آمریکا تنها میتواند اسلام سیاسی را در منطقه و بخصوص موقعیت رژیم اسلامی را بعنوان پرچمدار آن تحکیم کند. این اتفاقی است امروز دیگر همه به آن اذعان دارند. کل شکست سیاست های دولت آمریکا٬ احزاب اصلی سیاسی در منطقه را دچار بحران کرده است. از خود دولت آمریکا تا دولت اسراﺋیل٬ فلسطین٬ لبنان٬ احزاب اپوزسیون رژیم اسلامی٬ ناسیونالیست های وطنی و در یک کلام کل صحنه سیاسی منطقه! رژیم اسلامی اما در این میان برای استفاده حداکثر از این موقعیت بین المللی مطلوبی که بدست آورده است٬ محتاج درجه ای "آرامش" در خود ایران است. اعتراضات کارگران٬ معلمان٬ دانشجویان٬ زنان و کل جامعه معترض به وجود رژیم اسلامی اما تصویر واقعی آن آرامشی نیستند که رژیم اسلامی محتاج آن است. به نظر من باید اقدامات اخیر رژیم٬ در فشار بر زنان٬ طرح های مبارزه با "بد حجابی" فشار بر فعالان سیاسی٬ پرونده تحرکات آن ها در پلی تکنیک٬ اعدام های علنی که بر تعدادشان افزوده شده است٬ عربده های "انقلاب فرهنگی" که نه فقط رو به دانشگاه بلکه رو به کل فضای سیاسی معترض جامعه را دارد و کل شرایطی که امروز در ایران با آن روبرو هستیم را بخشی از تلاش های رژیم برای ایجاد آن شرایط مطلوب داخلی دانست که به او امکان استفاده حداکثر از اوضاع بین المللی مساعد را باید بدهند. سوال اما این است که "سرکوب" و توحش میتواند تنها راه و یا تنها اقدام رژیم برای "آرام کردن" اوضاع باشد؟ این جواب میدهد؟ به نظر من نه! مستقل از نفرت عمیق مردم از وجود رژیم اسلامی و خواست سرنگونی آن٬ "سرکوب" به نظر من نمیتواند تنها اقدام رژیم برای "کنترل" اوضاع داخلیش باشد. اگر چماق سرکوب میتوانست مردم و زنان و جوانان را آرام کند٬ سال ها پیش میبایست شاهد آن آرامشی میبودیم که امروز رژیم محتاج آن است. رژیم اسلامی مجبور است به نیازهای بنیادی اقتصادی جامعه جواب دهد٬ بیکاری٬ حقوق های معوقه٬ فقر٬ عدم آینده مطﺋن برای جوانان و غیره...! سرکوب تنها نمیتواند جواب بدهد و این را خودشان هم میدانند. دامنه امکانات رژیم اسلامی اما برای جواب دادن به خواست های کارگران٬ معلمان٬ دانشجویان و زنان بشدت محدود است. رژیم اسلامی رژیم مطلوب سرمایه در ایران نیست! چه به دلیل بنیادهای سیاسی آن و چه به دلیل بنیادهای اقتصادیش. تلاش رژیم برای مذاکرات سریع "در باره اوضاع" عراق با دولت آمریکا و کلا دولت های غرب٬ تحرکی است که با اتکا به آن تلاش میکند٬ امکانات اقتصادی معینی در نتیجه این مذاکرات به نفع خود کسب کند. خود این اما بشدت تحت تاثیر اوضاع نابسامان منطقه است. امتیازات اقتصادی که رژیم اسلامی متحاج آن است تا بتواند به خواست های بنیادی اقتصادی یک جامعه هشتاد میلیونی جواب دهد اما بسیار بزرگتر و وسیعتر از آن امتیازاتی است که بتواند از مذاکره با دولت آمریکا بدست آورد. خود تحرکات اقتصادی دولت آمریکا و متحدینش بطور غریبی به اوضاع سیاسی منطقه٬ عراق٬ فلسطین و غیره گره خورده است. بحران سیاسی که کل دولت های دخیل در منطقه خاورمیانه در آن درگیر هستند٬ نمیتواند حامل امتیازات اقتصادی سریع و به اندازه کافی بزرگ و در کوتاه مدت برای رژیم اسلامی باشد. بنابراین این راه حل رژیم برای آرام کردن اوضاع محکوم به شکست است. مسله اما برای ما تنها تحلیل این شکست نیست. سوال بیشتر این است که وظیفه ما چیست؟ چه باید کرد تا مردم٬ جوانان٬ کارگران و زنان در این شرایط با دفاع از خود در مقابل این حمله ارتجاعی رژیم٬ محکمتو٬ متحدتر بیرون بیایند؟ چه باید کرد تا توازن قوای مبارزه مردم علیه رژیم اسلامی به نفع ما تغییر کند؟ قدم اول باید ایجاد ظرفی باشد که به مردم امکان مقاومت متحد علیه این حمله رژیم را بدهد. این ظرف طبعا در محیط های مختلف اشکال متفاوتی دارند. مهم این است که این سنگرها را شناخت و امکان استفاده از آن ها را به همه نشان داد. هر فشار و اهانتی به زنان در هر کجا باید با مقاومت مردم محل روبرو شود. نباید به رژیم اسلامی اجازه داد که توحش خود را به ما تحمیل کند. این بخصوص باید مورد توجه جوانان در محلات قرار گیرد. ارگان های فعالیت های اجتماعی که امروز به وفور وجود دارند٬ اگر مطلوبیت خود را از این سر به اعضای خود و مردم نشان ندهند٬ در مقابل این سوال که چرا باید به این کانون ها پیوست٬ دچار مشکل خواهند شد. طبیعی است که نمیتوان از ارگان های علنی انتظار فعالیتی "غیر علنی" را داشت٬ نکته اما این جاست که این ارگان های علنی باید بخصوص امروز نشان بدهند که نه تنها عموما در رابطه با مسایل اجتماعی که برای جواب دادن به آن تشکیل شده اند٬ فعالند٬ بلکه دفاع از حقوق مردم در رابطه با این مسایل اجتماعی را هم وظیفه خود میدانند. محیط های دانشگاهی امروز بخصوص از سنت مقاوت خوبی علیه این فشار های رژیم برخوردارند. این سنت را باید بکار بست٬ باید سریعا برای مقاومت علیه این سیاست های رژیم متشکل شد. سنگر دیگری که میتوان امروز علیه این حملات رژیم ایجاد کرد٬ گارد آزادی است٬ بحث گارد آزادی طبعا در کردستان یا خارج از کردستان متفاوت است. در کردستان واحدهای این گارد باید به عوامل فشار رژیم "گوش مالی" لازم را بدهند٬ به آنها در حضور مردم اخطار بدهند و سایر اقداماتی که قطعا در دستور کار فرماندهی گارد آزادی قرار دارند. در خارج از کردستان باید سریعا اقدام به تشکیل واحدهای گارد آزادی کرد. آنچه که در هر حال مهم است٬ توافق بر این امر است که سیاست "سکوب" رژیم در کوتاه مدت نمیتواند جواب ضرورت های ادامه حیات رژیم اسلامی باشد٬ همانطور که طی حداقل بیست سال گذشته نبوده است. توافق بر این امر که باید برای رد کردن این سیاست رژیم امروز ظروف مقاومت را به مردم نشان داد و فعالانه برای ایجاد این سنگرها تلاش کرد.

پلی تکنیکی در بند را آزاد کنید، احکام ناعادلانه کمیته انضباطی را لغو کنید

نوشته شده : سه شنبه ۱م خرداد ۱۳۸۶ @ ۱۰:۴۰ ق.ظ، در رسته های : مقاله، دانشگاه
توسط : خبرنامه امیرکبیر ، دنبال کردن نظرات به صورت RSS

متاسفانه، عکس دانشجوی دربند، مقداد خلیل پور، هنوز به دستمان نرسیده است. خبرنامه امیرکبیر از کلیه مراجعه کنندگان به این خبرنامه خواهشمند است در صورتی که عکسی از یار دبستانی مان، مقداد خلیل پور دارند هر چه سریعتر برای ما ایمیل کنند تا در این خبرنامه از آن استفاده شود.

بنفشه پشت میله ها دوباره در ۲۰۹
درخشش هزار و یک ستاره در ۲۰۹

طنین «زنده ام هنوز»، صدای «من نمرده ام»
شکستن سکوت یک هزاره در ۲۰۹

گلوله های آتشین برای مرگ تیرگی
نهان شده کنون به هر کناره در ۲۰۹

هوای درس و مدرسه، فضای کار و کارزار
دو سطر مشق پاره پاره پاره در ۲۰۹

به دست پرتوان زن، به نام تو به نام من
کشیده شد هزار و یک نگاره در ۲۰۹

خروششان خروش رود، صدایشان یکی سرود
خزان شکست، نغمه بهاره در ۲۰۹

دو آفتاب پر فروغ نهان به زیر چشم بند
سقوط شب فقط به یک اشاره در ۲۰۹

سارا لقایی

 

آیت الله حسینعلی منتظری: با توجه به اينكه در رسانه‌ها آمده است كه مسوولان نشريه‌هاي مذكور رسما اعلان كرده‌اند كه آنان (دانشجويان) اين مطالب را چاپ نكرده‌اند و آنها را انكار مي‌كنند، انكار آنان شرعا مسموع است.    

آیت الله یوسف صانعی: نمي‌‏توان كساني را كه خود منكر انتشار آن مطالب موهن هستند، به زور مجبور به پذيرفتن مسووليت اين مطالب ساخت.

آیت الله محمد صادقی تهرانی: بایستی عوامل اصلي انتشار نشريات موهن در دانشگاه پلي‌‏تكنيك مشخص شود. متاسفانه امروز آنچه به عنوان اسلام در سطح محافل حوزوي و دانشگاهي مطرح است، با اسلام حقيقي فاصله دارد و براي رسيدن به اسلام واقعي بايد تلاش بيشتري كرد.

 

اینک ضربان قلب ما را بشمار
تا حکم دهند لحظه ها را بشمار

گفتند: سخن نگو، نیندیش، بمان!
تعداد زبان بریده ها را بشمار

پرونده عاشقان آزادی را
تک تک بگشا ستاره ها را بشمار

تعلیق، هزار ترم! تهدید! اخراج!
صفحه پس صفحه ناروا را بشمار

تک واحد آزادی را بیست شدیم
بر جرگه عشق نام ما را بشمار

وآنک که تن سیاه شب می سوزد
معکوس، پسین شماره ها را بشمار

بیا بریم دانشگاه با هم ای دوست